(2918 S. K. m. 87) (1086 S. K. m. 74)
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 7. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.12.1998 tarih ve 1993/782 - 1998/732 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı H. Çalık vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi V. Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalılardan T. Çakmak yönetimindeki ve diğer davalıya ait araçta yolcu olan müvekkillerinin murisi I. İ.'in aracın elektrik direğine çarpması sonucu vefat ettiğini, ölümü nedeniyle mirasçılarının maddi ve manevi desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, müvekkillerinden E. için 150.000.000.-TL maddi, 100.000.000.-TL manevi, Ö. için 50.000.000.-TL maddi, 100.000.000.-TL manevi ve 5.000.000.-TL defin masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı H. Ç. vekili, müvekkiline ait aracın ticari taksi olup, vardiyalı çalıştırdığını, gece şoförü E. K.'da bulunduğu sırada aracı teslim etmeyip, arkadaşları ile eğlenmeye gittiğini, dönüşte alkollü olmaları nedeniyle aracı T. Ç.'ın kullandığı sırada kazanın meydana geldiğini, ölenin karşılıksız hatır için taşındığını, KTK. nun 87 nci maddesi uyarınca müvekkilinin sorumlu olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, olayda sürücü T. C.'ın 8/8 oranında kusurlu olduğunun saptandığı, murisin ölümü nedeniyle davacı eşin 1.582.647.931.-TL, davacı çocuğun 278.769.365.-TL'lik destek kaybına uğradıklarının saptandığı, davacıların defin masrafı alacağını atiye terk ettikleri, davalı H. Ç.'ın araç maliki sıfatıyla sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davacı E. İ. için 150.000.000.-TL maddi, 100.000.000.-TL manevi, Ö. İşler için 50.000.000.-TL maddi, 50.000.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, defin masrafları konusunda bir karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davacı ve davalı H. Ç. vekilleri temyiz etmişlerdir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davalı vekili hatır taşıması savunmasında bulunduğuna göre, mahkemece bu hususun araştırılması ve karar yerinde tartışılması gerekirken, bu savunma üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı yararına bu nedenle bozulması gerekmiştir.
3- Davacılar vekilinin temyizine gelince; davacılar vekili dava dilekçesinde, tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği ve davalılar arasında müteselsil sorumluluk ilişkisi bulunduğu halde, bu istek dikkate alınıp, aksinin gerekçesi gösterilmeden sadece müşterek sorumluluk ilkesine göre tazminatın davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmesi de isabetli olmamış ve kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde yazılı nedenlerle, kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy