(5846 S. K. m. 68)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.06.2000 tarih ve 1996/1216 - 2000/542 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2001 günde davalı avukatı Tekin Pekince gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Hüseyin Ulus tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, yayın hakkı müvekkiline ait olan 14.11.1996 tarihli Galatasaray-Beşiktaş futbol maçına ait görüntülerin, davalıya ait ATV Televizyonunda 17.11.1996 tarihli Spor Rüzgarı programında 2 dakika 32 saniye süre ile yayınlandığını ileri sürerek, FSEK'nun 68 nci maddesi uyarınca 13.920 ABD Dolarının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilin 27 dakikalık görüntü karşılığı 15.000 ABD Doları ödediğini, olayda FSEK'nun uygulanamayacağını, yabancı para cinsinden talepte bulunulamayacağını ve fahiş istemde bulunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucuna göre, davalının her hangi bir ücret ödemeden davacının yayın hakkına sahip olduğu futbol karşılaşmasının 2 dakika 32 saniyelik bölümünü yayınlaması nedeniyle davacının dakika için 2.000 doların üç katını isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13.025.400.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücretinin takdirine yer olmadığına, 10.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy