(818 S. K. m. 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.06.2001 tarih ve 2000/267-2001/512 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.03.2002 günde davacı avukatı B. L. ile davalı kop. Avukatı S. İ. ve davalı İ. C. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi H. U. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerine üyesi oldukları davalı kooperatif tarafından tahsis edilen taşınmazda iyi niyetle onarım ve tadilatlar yaptıklarını; ancak taşınmazın diğer davalıya ait olduğunun yargı kararıyla belirlendiğini, bu yüzden müvekkilinin zarara uğradığını ve davalı İsmet'in sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere şimdilik 12.000.000.000.TL sının faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.
Davalı kooperatif vekili, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını ve müvekkilinin mal varlığında bir artış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, zamanaşımının dolduğunu, davacıların kötü niyetli zilyet olduğunu, ancak zorunlu giderleri isteyebileceklerini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise, müvekkiline ait taşınmazı 2.3.1997 tarihinden bu yana işgal ettiklerini ileri sürerek, 7.800.000.000.TL sının faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, 16.7.1995 günü yapılan kurada davalıya isabet eden 98 numaralı taşımazın 8.10.1996 tarihinde dava dışı Ş.'den davacılara devrinin yönetim kurulunca onaylanarak anılan dairenin kooperatifçe davacılara teslim edildiği, davacıların iyi niyetli olarak devre inanarak zorunlu ve faydalı masraflarda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İ. C.'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı hakkındaki hükmün onanması gerekmiştir.
2- Davalı kooperatif vekilinin temyizine gelince; davacı, davalı kooperatif tarafından kendisine tahsis edilen taşınmazın, diğer davalıya ait olduğunun yargı kararıyla açığa çıkması ve taşınmazı bırakmak zorunda kalması üzerine, davalı tarafın sebepsiz yere zenginleştiğini ileri sürerek, bu taşınmazda yaptığı zorunlu ve faydalı giderlerin tazminini istediğine, davalı kooperatifin doğrudan doğruya neden olduğu bir zarardan söz etmediğine göre, davacının, sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak hükmolunan alacağını, zenginleşen şahıstan tazmin edememesi halinde, kooperatiften, hatalı işlem sonucu oluşan dolaylı zarar olarak isteyebileceği, bu aşamada, sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak, davalı kooperatiften talepte bulunulamayacağı gözetilerek, sonucuna göre davalı kooperatif hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı kooperatif yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ. C.'in vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 486.000.000- lira temyiz ilam harcının temyiz eden İ. C.'den alınmasına, 250.000.000-lira duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak, yekdiğerine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı kooperatife iadesine, 19.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)