(556 S. KHK. m. 20)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 3.Hukuk Mahkemesince verilen 17.12.1999 tarih ve 1998/366-1999/864 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve muk davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin siboplu-taşlı, siboplu-manyetolu çakmaklar ürettiğini ve kendi adına tescilli Nippon markasını kullandığını, siboplu-taşlı modelin Endüstriyel Tasarım belgesinin bulunduğunu, siboplu-manyetolu çakmağın Çin Halk Cumhuriyeti ve Avrupa Birliğinde tescil edilmiş olduğunu ve patent sahibi şirketçe müvekkili şirkete kullanma yetkisi verildiğini, Nippon markasının da Çin Halk Cumhuriyetinde tescilli olup, müvekkiline kullanma yetkisi verildiğini, davalılar tarafından yurtdışında imal ettirilip Türkiye'ye getirilen çakmaklarla dizayn kopyacılığı yapılarak tescilli markaya tecavüzde bulunulduğunu beyanla davalıların eylemlerinin marka, patent ve endüstriyel tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ile bu tecavüz fiillerinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı P. Elektronik Ltd. Şti ve E. Gıda San.A.Ş. vekili, müvekkili prestij şirketinin elektronik eşya, çakmak, jilet, traş makineleri üretim ve ithalatını yaptığını, diğer şirketin ise baş bayii olduğunu, kendi markaları bulunması nedeniyle Nippon markasını hiç kullanmadıklarını, tedbir uygulanan ürünlerin Perma markasını taşıdıklarını, davacının yetki belgelerinin 556 S.KHK.nin 20.maddesine göre marka kullanmaya yetki veren lisans anlaşmaları olmadığını, dava açma yetkileri bulunmadığını, yurtdışında yapılmış tescilin Türkiye de himaye sağlamayacağını, davacının almak istediği tasarım tescil belgesinin itiraz edilmiş olması nedeniyle henüz kesinleşmemiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında ise, davacı-karşı davalı şirketin aktif husumeti bulunmadığı halde ve henüz kesinleşmeyen tescil belgesine dayanarak tedbir uygulatması ve müvekkili emtiaları hakkında yanlış ve yanıltıcı bulunması nedeniyle haksız rekabetin önlenmesi ve toplam 1.500.000.000.TL. maddi ve 750.000.000.TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı-karşı davalı vekili cevabında, asıl davanın endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespiti davası olduğunu, Nippon markasının 1994 yılından bu yana kulanım hakkına sahip olduklarını, tasarıma itiraz edilmiş olmasının koruma dışı kaldığı anlamına gelmediğini, istenilen maddi ve manevi tazminatın dayanaksız olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacı şirketin almış olduğu tasarım tescil belgesinin gelen itirazlar üzerine iptal edildiği, iptal işleminin kaldırılması için açılan davanın reddedilmiş olduğu, bu nedenle davacının korumaya değer bir hakkının bulunmadığı, karşı davada maddi tazminat isteminden vazgeçilmiş olduğu, tedbir uygulanmasının manevi tazminat gerektirmeyeceği, davacının davasının reddedilmesi nedeniyle karşı davanın konusu olan haksız rekabet davasının konusuz kaldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davada haksız rekabetin önlenmesi isteminin konusuz kalması nedeniyle hüküm tesisine gerek olmadığına, manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararı davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.400.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy