(6762 S. K. m. 68) (1086 S. K. m. 436)
Dava: Hasımsız olarak açılan davada Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.11.2000 tarih ve 2000/546 - 2000/426 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 10.10.1995 tarihinde Karadeniz Ereğlisi'nde kurulan davacı şirket merkezinin, 13.01.2000 tarihinde Karaköy/İstanbul adresine nakledildiğini, 11.09.2000 tarihinde davacı şirket yetkilisi Tansel Aras'ın Ereğli'de şirketin muhasebe kayıtlarının tutulduğu bürodan 1995, 1996, 1997, 1998, 1999 yıllarına ait yevmiye, envanter, kasa, kebir, kambiyo, karar ve ortaklar pay defteri ile bu yıllara ait tüm alış ve satış fatura suretlerini aracının bagajına koyarak İstanbul'a gittiğini, Muzaffer Karakaş'ın evinin önüne park edilen 67 LN 871 plakalı aracın gece çalındığını, 12.09.2000 tarihinde Jandarmaya müracaatları sonrasında aracın 15.09.2000 tarihinde hasarlı olarak bulunduğunu, davacı şirkete ait defter ve belgelerin ise bulunan araç içinden çalındığını ileri sürerek, dava konusu defter ve belgeler hakkında zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, zayi belgesi verilmesi talep edilen belgelerin, misafir kalınan evin önüne park edilen araç içerisine konulup çalınmasına sebebiyet verildiği, davacı tacirin TTK.nun 68 nci maddesi gereğince ticari defter ve belgelerin korunması için gerekli dikkat ve ihtimamı göstermesi gerekirken, davacının bu itinayı göstermediği ve kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000. lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 16.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy