(4743 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.07.2001 tarih ve 2001/640-923 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı banka tarafından devam ettirilen ömür boyu aylık gelir sözleşmesi uyarınca, müvekkilinin aylık 100 Alman Markı ödeme yaparak yedi yıl sonunda aylık (20.000)TL. gelir bağlanmasının kararlaştırıldığını, o günün koşullarında cazip olan bu gelirin halen hiçbir değerinin bulunmadığını ileri sürerek, emeklilik maaşının, dava tarihi itibariyle (241.425.000)TL. na yükseltilmesini ve dava tarihinden itibaren bu meblağ üzerinden faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, söz konusu ödemelerin, alınmış olan paranın faiz getirisi olduğunu, buna rağmen müvekkil bankaca iyiniyetli artışların yapıldığını, davacının sözleşme ile tanınan fesih hakkını ve biriken meblağları geri alma imkanını kullanmadığını, edimini ihtirazı kayıt koymaksızın ifa etmesi nedeniyle uyarlama talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara dayanılarak davacının sisteme dahil olduğu tarihteki (47.43) Alman Markı kuru ile dava tarihindeki (573.031) Alman Markı kuru esas alınarak yapılan hesaplama sonucunda emeklilik gelirinin dava tarihi itibariyle (241.632.300) TL. olması gerektiği ve taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, aylık gelirin (241.425.000) TL. olarak tespitine, tahsil talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, Emlak Bankası yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 11.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy