(3095 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.07.2001 tarih ve 1999/467-2001/851 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kooperatife ait ilanların yayınlanması işinin müvekkili şirketçe üstlenildiği, davalının sözleşme gereğince kararlaştırılandan (21.750) ABD Doları eksik ödemede bulunduğu ileri sürerek, anılan meblağın 2.3.1999 tarihinden itibaren Devlet Bankaları'nın dövize uyguladıkları en yüksek faiziyle birlikte ve fiili ödeme günündeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin, kooperatifin reklam hizmetinden dolayı davacıya herhangi bir borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacı temsilcisi Timuçin'in davalı kooperatif ortaklığına kabul edildiği, davacı tarafından KDV istenmediğinden sözleşmede öngörülen iş bedeli olan (25.000) ABD Dolarından (7.000) ABD Doları üyelik peşinatının düşülmesi gerektiği, davalı tarafından davacıya yapılan toplam (6.423.000.000)TL. ödemenin, sözleşmede kararlaştırılan sabit kur karşılığı gözetilerek, toplam (23.356) ABD Doları indirildiğinde davacının (1.644) ABD Doları alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan meblağın 2.3.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca yasal faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki Merkez Bankası'nca belirlenen efektif satış kuru üzerinden TL. karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 34.000.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy