(743 S. K. m. 618) (1086 S. K. m. 13)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.11.2000 tarih ve 2000/651 - 2000/766 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Aydın ili sınırları içerisinde ve davalı Şemsi uhdesinde bulunan ruhsat no İR:2856 sayılı sahaya ait Kuvars ve Feldspat madenlerinin işletilmesi ile ilgili iki ayrı rödevans anlaşmasının ruhsat sahibi ile müvekkili arasında akdedildiğini, bu sözleşmenin 12 nci maddesinde davacının izni olmaksızın 3 ncü şahıs ve şirketlere ruhsat sahibinin devir yasağı var iken davalı Şemsi'nin diğer davalı şirketle bir sözleşme yaptığının öğrenildiğini ileri sürerek, müvekkili ile davalı Şemsi arasında yapılmış bulunan sözleşmelerin geçerli olduğunun kabulüne, davalılar arasında yapılan sözleşmenin geçersizlik nedeniyle iptaline ve sataşmanın önlenmesine, bu taleplerinin yerinde görülmemesi halinde toplam 94.593.954.516.-TL tazminat ile 1.000.000 USD tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davacı vekilince dava dilekçesinde aynı zamanda sataşmanın önlenmesi ve özü itibariyle müdahalenin men'inin talep edildiğini, bu durumda HUMK. nun 13 ncü maddesi uyarınca mutlak yetki kurallarının geçerli bulunduğu, bu hususta yetki sözleşmesi de yapılamayacağı, yetkili mahkemenin taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olduğu gerekçeleriyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Çine Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy