(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.5.2000 tarih ve 2000/991-2000/392 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü bulunduğu aracın, müvekkiline ait tesislere zarar verdiğini, hasar bedelinin rızaen tahsilinin mümkün olmadığını ileri sürerek, 359.198.004 TL.nın 22.09.1998 olay tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar yanıt vermemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu olay nedeniyle davacının 361.100.000 TL zararı bulunduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak 359.198.004 TL.nın 22.09.1998 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacıya ait tesislere davalı şirketin verdiği zararın giderimi isteminden ibarettir. Davacı tacir olup, TTK.nun 3. maddesi uyarınca bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılmasına ve kaldı ki davalının da tacir olmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde; arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü avanslar için uygulanan faiz oranına göre istenebileceği belirtilmiş olmasına göre, olayda istem gibi avans faiz oranına hükmetmek gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, bu nedenle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmının 1.bendindeki 22.09.1998 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle sözcüklerinin çıkarılarak yerine 22.12.1998-29.12.1999 tarihleri arası %80, 30.12.1999 tarihinden itibaren %70 avans faiz oranında faizi (değişen oranlar da nazara alınarak) ile ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy