(6762 S. K. m. 520)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.05.2000 tarih ve 1999/92 2000/182 sayılı kararınca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkili ... ile davalıların dava dışı ... Ltd. Şti.nin ortakları olduğunu, davalıların adı geçen şirketteki hisselerinin %50'sini müvekkili...ın vekili olarak hareket eden müvekkili ... ile yaptıkları protokol ile müvekkili...a satmayı ve devretmeyi vadettiklerini, bu amaçla düzenlenen senetlerin davalılara verildiğini, senet vadesinde bir adet mercedes verilerek kalan 6800 DM için yeni senetler yapıldığını, davalıların sermaye paylarını devre yanaşmadıklarını, senetleri icraya koyduklarını, devir sözleşmesinin T.T.K.nun 520. maddesine uygun olarak yapılmaması nedeniyle geçerli olmadığını, verilen paranın istirdadının gerekip, senetlerinde hükümsüz olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin geçerli olmadığının ve hiçbir akdi ilişki doğurmayacağının tespitine, ödenen 26.000 DM.ın istirdadına, verilen iki adet senedin karşılıksız kaldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, sözleşmenin salt pay devri niteliğinde olmadığını, faal durumdaki lokantanın işletme hakkı, eşyalar ve hava parasının devir bedeline dahil olduğunu, işletmenin bizzat devrinin gerçekleştirildiğini, davacıların vergi ve sigorta borçlarından kaçınmak istediklerini, şirketin tüm borçlarının yüklenilmesi kaydıyla pay devrinin olağan akışa aykırı olduğunu, davacının devraldığı işletmeyi başkasına devretmiş olduğunu, davacıların kötüniyetli olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve dosyadaki belgelere göre, taraflar arasındaki sözleşmenin şirket hissesinin devrine ilişkin olduğu, TTK. nun 520 ncı maddesine göre pay devri ve vaadinin yazılı ve imzasının noterden tasdikli olması gerektiği, pay defterine işlenmedikçe geçerli olmayacağı, bu nedenle yapılan sözleşmenin geçerli olmadığı, tarafların verdiklerini geri alabilecekleri gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacıların senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine, 32.800 DM. alacağın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hüküm fıkrasında 32.800 DM.ın davalılardan müteselsilen tahsiline hükmedilmemiş olması nedeniyle bu miktarın her bir davalıdan yarı nispetinde tahsil edilecek olmasının tabii bulunmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 57.800.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.05.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy