(6762 S. K. m. 3, 1301) (3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye .... Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.12.2000 tarih ve 1999/1010-2000/775 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkili tarafından kasko sigortası yapılan aracın davalı şirkete tamir amacıyla bırakıldığını, aracın tamiri sonrasında diğer davalının deneme sürüşü yaptığı sırada meydana gelen kazada hasarlandığını ileri sürerek, TTK'nun 1301. maddesi gereğince sigortalıya ödenen 734.700.000. TL'nın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, 734.700.000.TL'nın 1.7.1999 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Karan davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacının, TTK. nun 1301 nci maddesi gereğince sigortalısına halef olarak istediği tazminatı doğuran olay, davalı şirketin ticari faaliyetleri sırasında meydana gelmiştir. TTK. nun 3 ncü maddesine göre tacirlerin tüm eylem işlem ve işleri ticari iştir. Haksız eylem de maddede belirtilen ticari iş niteliğinde bulunduğundan 3095 sayılı yasanın 2/3 ncü maddesi gereğince, bu nevi işlerden doğan alacaklarda istek halinde reeskont oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilmesi gerekmektedir. Davacının istemi de reeskont oranı üzerinden faiz olduğuna göre, mahkemece yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, anılan eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasındaki değişen oranlardaki yasal ibaresinin çıkarılarak yerine reeskont oranı üzerinden ibaresinin eklenmesi suretiyle kararın düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy