(5584 S. K. m. 1, 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.11.2000 tarih ve 1999/725-2000/1091 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.5.2001 günde davacı avukatı Osman Gençgönül ile davalı avukatı H. Burak Özcü gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 5584 sayılı Posta Kanunu ile mektuplar, üzerlerinde haberleşme mahiyetindeki yazı bulunan kartlar, basılı kağıt, dergi, gazete, küçük paket gibi kolilerin taşıma ve dağıtımı yetkisinin müvekkiline verildiği halde müvekkilinin tekel haklarının davalı tarafından ihlal edildiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin ve muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yaptığı işin davalının tekel hakkına girmediğini, banka kredi kart ve ekstrelerinin dağıtım, dergi, kitap ve broşürlerin etiketlenmesi, paketlenmesi gibi işlerin yapıldığını, davacının müvekkili hakkında yaptığı şikayetler konusunda takipsizlik kararları verildiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, 5584 sayılı yasa ile açık ve kapalı mektuplar her türlü basılmış kağıtlar, küçük paket ve kutuların dergi ve kitapların kabul ve taşıma, dağıtım görevlerinin kamu iktisadi kuruluşu niteliğindeki davacı Posta İşletmesi Genel Müdürlüğü'ne verildiği, davalının davacıya yasa gereği verilen tekel hakkına aykırı hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 100.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.240.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 24.05.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy