(6762 S. K. m. 1299)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.12.2000 tarih ve 2000/1433 - 2000/1630 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı sigorta şirketinin 30.04.1998 başlangıç tarihli poliçe ile müvekkilinin İzmir Anakent ve İlçe Belediyeleri sınırlarındaki faaliyeti esnasında meydana gelebilecek kazalar sonucunda ortaya çıkan zararları 3.şahıs mali mesuliyet umumi şartları dahilinde ve sözleşmede yazılı limit ve teminat altına aldığını, ESHOT Genel Müdürlüğü'ne ait araç ile müvekkilince meydana getirilen zararın müvekkili maaşından kesildiğini, davalı sigortanın ise müvekkiline poliçe teminatını ödemediğini ileri sürerek, 122.475.000. TL.nin 30.08.1999 ihbar tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, poliçeden kaynaklanan dava hakkının İzmir Anakent ve İlçe Belediyeleri Trafik Kazaları Yardım ve Dayanışma Derneği'ne ait olup, davacının dava hakkı olmadığını, 35 M 8722 plakalı araçtaki hasarın ZMSS poliçe limitinde kalan kısmından müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, her ne kadar bilirkişi raporunda davacı talebinin poliçe kapsamında olmadığı bildirilmiş ise de, davacı zararından davalı sigorta şirketinin poliçesi ile sorumlu olduğu, bilirkişi raporu ile belirlenen hasar miktarının, gerçek zarar durumunu yansıttığı gerekçesiyle, 122.475.000. TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.098.650. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy