(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438) (YHGK. 17.02.1999 T. 1999/19-73 E. 1999/106 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Seydiler Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.12.2000 tarih ve 2000/4-35 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Enver'in, davalı Anadolu Sigorta AŞ'ne zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçta yolcu iken diğer davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan araçla meydana gelen kazada öldüğünü ileri sürerek, poliçe limitleri 3.000.000.000 TL.'nın ayrı ayrı olay tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacıların yoksun kaldığı desteğin istenen miktardan fazla olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.2.1999 tarih ve 1999/19-73 sayılı kararı gereğince tazminata yasal faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle 3.000.000.000.TL'nın ayrı ayrı olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacıların murisinin yolcu olduğu araç ile kamyonun çarpışması sonucu ölümü nedeniyle açılmış tazminat davasıdır. Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketinin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu araçta muris yolcudur. Diğer bir anlatımla, davalının sigortalısı ile muris arasında taşıma sözleşmesi bulunmaktadır. Ticari sözleşme niteliğindeki taşıma sözleşmesine aykırılık nedeniyle taşıyan TTK.nun 3 ve 3095 sayılı yasanın 2/3 maddesi gereğince istenen tazminat nedeniyle reeskont oranı üzerinden faizden sorumlu olduğu gibi davalı sigorta şirketi de sorumlu olduğu oranda faiz ödemekle yükümlüdür.
Öte yandan, diğer davalı Türk Nippon Sigorta A.Ş nin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile 3. şahısların zararını teminat altına aldığı araç ticari şekilde işletilen (kamyon) araçtır. Bu nedenle davalı Türk Nippon Sigorta A.Ş de sigortalısına ait ticari aracın neden olduğu zararlarla ilgili olarak reeskont oranı üzerinden faiz ödemekle yükümlüdür. Davacılar, hükmedilecek tazminat miktarına reeskont oranı üzerinden faiz yürütülmesini istediklerine göre mahkemece isteme uygun olarak reeskont oranları üzerinden faize karar verilmesi gerekirken somut olayda uygulama olanağı bulunmayan Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı gerekçe gösterilerek yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak sözü edilen eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının 1 nolu hüküm fıkrasındaki "yasal" ibaresinin çıkarılarak yerine reeskont oranları üzerinden ibaresinin eklenmesine ve HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy