(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.02.2001 tarih ve 2000/747 - 2001/136 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, emekliye ayrıldıktan sonraki aidat ödemelerini üçer aylık dönemlere ilişkin düzenlenen bonolarla ve süresinde ödediğini, 07.05.2000 tarihli genel kurulda işbaşına gelen yeni yönetimin önceki uygulamayı benimsemeyerek müvekkiline 480.400.000.-TL borç çıkardığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, aidatları zamanında ödemeyen ortaklardan gecikme faizi alınmasına dair genel kurul kararları bulunduğunu, davacının da kararlara uyması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 12.07.1992 tarihli genel kurulda aidatların zamanında ödenmemesi durumunda % 10 oranında gecikme cezası alınmasının kararlaştırıldığı, 14.2.1999 tarihli genel kurul toplantısında ise bu oranın % 12'ye çıkarıldığı, genel kurul kararlarına uymak mecburiyetinde olan üye ve yöneticilerin herhangi bir üyeye ayrıcalık yapmasının mümkün olmadığı, davacının davalı kooperatife aidatları zamanında ödememesi nedeniyle, 450.400.000.-TL borcu olduğu gerekçesiyle, davacının davalı kooperatife 1996-2000 yılları (dahil) aidatların gecikmesinden dolayı toplam 450.400.000.-TL borçlu bulunduğunun tespiti ile, bu dönemde davacının davalı kooperatife 30.000.000.-TL borçlu olmadığının tespitine, davalı kooperatife 30.000.000.-TL borçlu olmadığının tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 02.07.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy