(1163 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Keşan Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.12.2000 tarih ve 2000/104-293 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin üyeliğe kabul edilmesinden itibaren davalı kooperatife 1.010.350.000.TL. ödemede bulunduğunu, kooperatifin geleceğini iyi görmemesi nedeniyle ayrılmaya karar verdiğini, ödemiş olduğu paranın kendisine iade edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, ödemelerin genel kurulca karar altına alındığını, buna göre ödeme yapılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacının davalı kooperatife gerekli ödemeleri yapmış olduğu, kooperatiften ayrılması ile ödemelerini geri alma hakkının doğmuş olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne 1.009.350.000.TL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, kooperatife yatırılan aidatların istirdatı istemine ilişkidir.
Davacının davalı kooperatifteki ortaklığı 17.02.2000 tarihinde kendisine tebliğ edilen ihraç kararı ile sona ermiştir. Kooperatif ana sözleşmesinin 15. maddesine göre devir dışında bir nedenle ortaklığı sona erenlerin sermaye ve diğer alacakları, o yılın bilançosuna göre hesaplanarak, bilanço tarihinden itibaren bir ay içinde geri verilir.
Davacı, 17.02.2000 tarihinde kooperatif ortaklığından çıktığına göre, kooperatif ana sözleşmesinin 15 ve 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 17/1 maddeleri hükümleri gereğince, davacı, dava konusu kooperatife yatırdığı paralarının iadesinden ibaret hakkını, ancak ortaklıktan çıkarıldığı 2000 yılı bilançosunun genel kurulca kabulünden bir ay sonra o da aynı kanunun 17/2. maddesi uyarınca iade ve ödemelerin geciktirilmesi hakkında kararı yoksa, isteme hakkına haiz olur. Oysa dava 17.04.2000 tarihinde açılmış olmakla, davacının yatırmış olduğu paraların iadesini isteme hakkı henüz doğmamış, dava zamansız açılmıştır. Bu itibarla davanın reddine karar vermek gerekirken aksi düşüncelerle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.9.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy