(Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları m. A.1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.12.2000 tarih ve 2000/633-1134 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı B. Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların malik ve trafik sigortacısı bulunduğu aracın müvekkiline ait araca çarparak zarar verdiğini ileri sürerek, müvekkiline ait araçta meydana gelen 182.130.390 TL. hasar bedeli ile 400.000.000 TL. değer kaybının 29.12.1999 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, müvekkili şirketin poliçe limiti ile sorumlu olduğunu, değer kaybının teminat kapsamında olmadığını savunmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 180.901.890 TL.'nın 29.12.1999 tarihinden, 250.000.000 TL değer kaybının ise dava tarihinden itibaren toplam 430.901.890 TL.'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı B. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkiline ait araca verilen zararın tazminini istemiştir. Davalı B. Sigorta A.Ş., diğer davalıya ait aracın zorunlu trafik sigortacısıdır. Zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, karşı araçta meydana gelen gerçek zararı limit dahilinde teminat altına almıştır. Dava konusu trafik kazası sonrasında davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek zarar kalemleri arasında bulunmaktadır. Davacı aracındaki değer kaybından davalı sigorta şirketinin de sorumlu tutulmasında yasaya aykırılık bulunmamasına ve Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 19.009.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy