(818 S. K. m. 21) (1086 S. K. m. 38, 73)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 28.9.2000 tarih ve 2000/443-441 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmeleri gereğince kullandırılan kredilerden dolayı davalıların toplam 8.523.987.124.573 lira borçları bulunduğunu, davalıların 4046 sayılı Özelleştirme Yasası'nın 15.maddesi ile tanınan takip ve haciz muafiyetinden yararlanma yollarına başvurarak borçlarını ödemediklerini, davacı bankanın finansman gereksinimini pahalı yollardan karşılamak zorunda kaldığını, bu nedenle bankanın müzayaka altında davalılar ile kısmi ödemeler karşılığında protokoller ve ibralar imzalamak zorunda kaldığını, bilahare Özelleştirme Yasası'nın Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini ileri sürerek, mevcut ödemeleri aşan miktarlar yönünden ibra protokollerinin iptaline, 30.6.1996 tarihi itibarıyla 2.086.035.360.821 liranın Et ve Balık Ürünleri A.Ş.den, 2.310.698.567.029 liranın Yem Sanayii A.Ş.den 106.145.052.380 liranın Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş.den tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Et ve Balık Ürünleri A.Ş. vekili, diğer davalı Yem San. A.Ş.nin müvekkili şirket ile birleşerek tüzel kişiliğinin sona erdiğinden bu şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, tacir olan davacının serbest iradesi ile protokolü imzaladığını, gabin şartlarının da oluşamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Sivas Demir ve Çelik İşletmeleri A.Ş. vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının TTK ve Bankalar Kanunu'na tabi tacir olduğu, protokollerin verildiği tarih itibarıyla müzayaka altında olduğunu kanıtlayamadığı, kaldı ki BK.nun 21. maddesi gereğince ibraname tarihinden itibaren 1 yıllık sürede açılmasının zorunlu olduğu, hak düşürücü bu süreninde geçtiği, gönderilen ihtarların bu süreyi kesmeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiş, davacı vekili ve davalı Et ve Balık Ürünleri A.Ş. vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce Davalı Et ve Balık Ürünleri A.Ş. vekilinin, davalı Yem Sanayii A.Ş.nin müvekkili şirket bünyesine katıldığı ve tüzel kişiliği bulunmadığı savunmasının husumete yönelik olması nedeniyle öncelikle incelenmesi ve ibraz edilen delillerin değerlendirilerek gerektiğinde bu davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle red kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar davalı Et ve Balık İşletmeleri A.Ş. yararına bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar Et ve Balık ürünleri A.Ş. ve Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. hakkında esastan, Yem Sanayii A.Ş. hakkında ise husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 22.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy