(6762 S. K. m. 3, 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Uşak Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.10.2000 tarih ve 1999/271 - 2000/697 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın, müvekkili şirkete kasko poliçesi ile sigortalı araca tam kusurla çarpması sonucu oluşan 615.000.000.-TL hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, bu miktarın reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili, ancak yasal faiz istenebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, kaskolu araçta talep kadar hasar meydana geldiği, davanın ve olayın mahiyeti dikkate alınarak reeskont faiz talebinin reddinin gerektiği gerekçeleri ile davanın yasal faizi ile birlikte kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, TTK. nun 1301 nci maddesi uyarınca açılmış rücu davasıdır.
Dosya kapsamına göre, hasar veren aracın, ticari işlerde işletme niteliğinden kullanılan kamyon olmasına, dolayısıyla davalı tarafın haksız eyleminin, TTK. nun 3 ncü maddesi gereğince ticari iş niteliği taşımasına, asıl zarar gören sigorta ettirenin isteyebileceği faiz oranını halefiyet ilkesi uyarınca davacı sigorta şirketinin de istemesinin mümkün bulunmasına göre, istem gibi reeskont oranında faize hükmedilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan yasal faizi ile birlikte kelimelerinin çıkarılarak yerine 01.01.2000 tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un (değişiklik öncesi) 2/3 ncü maddesinde yazılı T.C Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı, bu tarihten tahsil tarihine kadar aynı kanunun, 4489 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile değişik 2/2 nci maddesinde yazılı faiz oranı (artan ve eksilen oranları) ile birlikte ibarelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy