(6762 S. K. m. 4/1) (4077 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 14.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 5.4.2001 tarih ve 2000/951-2001/344 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, Fransa hükümetinin davetlisi olarak Strazbourg'a gittiğini, Ankara-İstanbul-Strazbourg Gidiş-dönüş biletinin 900 USD. bedeli olup, biletin iade edilebilir olduğunu, biletin dönüş kısmını kullanmadığını, 450 USD. dönüş ücretinin davalı tarafından iade edilmediğini ileri sürerek, 450 USD. nın ödeme tarihindeki TL. karşılığının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin ticari merkezi olan Bakırköy Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, bilet üzerindeki tasarruf yetkisinin sponsor olan ve ödemeyi yapan şahıs veya kuruluşa ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 23. maddesi uyarınca Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin reddine, istek halinde dosyanın Ankara Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Davacı vekili, gidiş-dönüş için alınan uçak biletinden, dönüş biletinin kullanılmadığını belirterek, ücretin iadesini istemiştir.
Yukarıda da açıklandığı gibi uyuşmazlık taşıma hukukunu ilgilendirmekte olup, TTK. nun 4. maddesinin 1.bendi uyarınca anılan Yasa'da düzenlenmiş olan bütün hususlardan doğan hukuk davaları, mutlak ticari dava sayılır. Bu nitelikteki uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, sonuçlandırılması mümkün olmayıp, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy