(6762 S. K. m. 83) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.5.2000 tarih ve 1996/587-2000/406 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde davalı şirketin müvekkili şirketin eski acentası olup, davacı adına tahsil ettiği navlun ücretlerinden müvekkiline göndermesi gerekenleri göndermediğini, alacaklarının tahsili amacıyla girişilen icra takip dosyalarına ise, itiraz edildiğini ileri sürerek, takiplere yapılan itirazların iptali ile %40 icra inkar tazminatların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, asıl ve birleşen davaya cevaplarında davacının taşımasını yaptığı firmalardan tahakkuk eden navlun bedelini müvekkilinin tahsil ederek, davacının keşide ettiği faturalar karşılığı kendisine ödediğini, tam tersine müvekkilinin konsolide taşımacılık karından dolayı davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddi ile davacının %40 tazminata mahkum edilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına nazaran, davacının TTK. 83/2. maddesi uyarınca münhasıran davalı tarafın ticari defterlerine dayandığı, bu defterlerinde sonuca ulaşmakta yetersiz olduğu ve davacının yemin deliline de dayanmadığı böylece alacağını ve davacının icra takibinde kötü niyetli olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın ve kötü niyet tazminatı istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000 er lira temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, 01.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy