(2004 S. K. m. 67) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.07.2000 tarih ve 1999/217 - 2000/820 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ve muk. davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.03.2001 günde davacı ve muk. davalı avukatı Eyüp Arıcan gelip, davalı ve muk. davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin ifa ettiği taşıma işinden doğan (5600) DM.nın davalıdan tahsili için girişilen icra takibinin haksız itiraz ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada ise müvekkiline ihraç edilen ürünlerin davacının kusurlu taşıması sonucu geç teslimi nedeniyle toplam (19.303) DM zarara uğranıldığını ileri sürerek, anılan meblağın davacı ve karşı davalılar tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, icra takip dosyasına sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait tekstil yükünü kendisine ait araçlarla taşıyarak (5600) DM navluna hak kazandığı, ancak daha önce temerrüt oluşmadığından icra takip tarihinden itibaren faiz istenebileceği, davalı ve karşılık davacının alt taşıyan için ceza ödemesi halinde bunu üst taşıyan olan karşılık davalıdan isteyebileceği, ancak bu iddianın belgelenemediği, karşılık davacının malı CIF satması halinde navlun yükümlüsünün kendisi FOB satması halinde alıcı olması nedeniyle taşıma bedelinin taşıyıcıdan istenemeyeceği, taşınmazın geç ifa edildiği iddiasının kanıtlanamadığı, kaldı ki gecikmeden doğan taşıyıcı sorumluluğunun da navlun miktarını geçemeyeceği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile takibin (5600) DM üzerinden devamına, birikmiş faiz isteminin reddine (426.870.080.) TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve karşılık davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın dayandırıldığı 10.03.2000 tarihli bilirkişi kurulu raporu temyiz denetimine elverişli yeterlilikte değildir. Bu bakımdan, davalı ve karşılık davacı Turkuaz Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilinden CMR ve varsa Avusturya gümrüğünde ödenen para cezasına ilişkin belgelerin de ibrazı istenildikten sonra aynı tarafın 19.06.2000 tarihli dilekçesinde belirtilen ciddi itirazların karşılanarak cevaplanması için bilirkişilerden ek rapor alınması ve bütün bu işlemlerin sonucuna göre, asıl davaya yönelik savunmalar ile karşılık davanın dayandırılmış bulunduğu savların yerinde olup olmadığının kesin biçimde saptanması gerekirken, davalı ve karşılık davacının temel itirazları aydınlatılmadan yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ve karşılık davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, 100.000.000. TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak temyiz eden tarafa verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy