(6762 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.03.2001 tarih ve 1999/30 - 2001/152 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.10.2001 günde davacı avukatı Deniz Şahin ile davalı avukatı F. Tunç Keskin gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Hüseyin Ulus tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile Japonya'da ikamet eden Honda Motor Co Ltd. arasında bağıtlanan münhasır distribütörlük ve pazarlama sözleşmesi uyarınca Honda'ya ait ticari markalara yönelik tecavüzlerin önlenmesini isteme yetkisinin müvekkiline ait olduğunu ve davalının izinsiz olarak Honda marka ve logosunu tabelasında ve işyerinde kullanmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin önlenmesini, Honda isim ve logosunun haksız rekabete konu yerlerden silinmesini, 500.000.000 TL. maddi ve 1.000.000.000 TL. manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının dava hakkı olmadığını ve müvekkilinin markaya tecavüzünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucuna göre, davacının dava açma hakkının bulunduğu, davalının markaya tecavüz ettiği ve davacının debriyaj işçiliği kadar kazanç kaybına uğradığı gerekçesiyle, markaya tecavüzün önlenmesine, davalının kullandığı Honda isim ve logolarının silinmesine ve 26.800.000 TL. maddi ile 500.000.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21.277.200 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy