(818 S. K. m. 41, 49)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Malatya Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.4.2001 tarih ve 2000/210-201/149 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili dershanenin 25.2.2000 tarihinde ÖSS. Deneme sınavı yapılacağını ilan ettiğini, sınavla ilgili soru kitapçıklarını, basan dava dışı firmanın müvekkiline gönderilmek üzere İzmir'den davalı kargo şirketine 22.2.2000 tarihinde teslim ettiğini, ancak müvekkiline ulaşmadığını, bu yüzden sınavın iptal edildiğini, daha sonra 28.2.2000 tarihinde yapılan sınava ilişkin cevap kağıtlarının okunması ve öğrencilerin aldıkları notların belirlenmesi için sınav kağıtları aynı şirkete gönderilmek üzere 28.2.2000 tarihinde davalı şirkete teslim edildiği halde bunların da ulaşmadığını, öğrencilerin ve velilerin sonuçları öğrenememeleri, önceki sınavın da yapılamaması nedenleriyle müvekkilinin itibar kaybettiğini, rekabet ortamında zor duruma düştüğünü, öğrencilerin bazılarının kayıtlarını sildirdiğini ileri sürerek, 250 milyon lira maddi, 1 milyar lira manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda, davacı vekilinin 23.10.2000 tarihli dilekçesinde, kaybolan evrakların değerinin 150 milyon lira olduğunu beyan ettiği ve bunun tahsilini istediği, dershaneden kaç öğrencinin ayrıldığına dair somut bir bilgi olmadığı, hatta tanıklardan Kürşat'ın davacı dershaneden kaydını sildirmediği, ertesi yılda da kaydını yenilediği, dolayısıyla manevi tazminat koşullarının oluşmadığı sonucuna varıldığı gerekçeleriyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, diğer talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava geciken taşıma nedeniyle doğan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.
Davacı dershanenin, ilan ettiği deneme sınav tarihinden sonra soru kitapçıklarının geç ulaşması nedeniyle sınavı iptal ettiği, sonradan yapılan sınava ait kağıtların da değerlendirmeyi yapacak dava dışı şirkete ulaşmadığı noktalarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır, sınavın zamanında yapılamaması, sonuçlarının da değerlendirilememesi yüzünden davacının öğrenciler, veliler ve rakip dershaneler nezdinde itibar kaybedeceği ve eleştirilere maruz kalacağı, güvenilirliğini bir miktar yitireceği açıktır. Dinlenen tanık beyanlarında da, bazı öğrencilerin bu yüzden kayıt sildirdiği, eleştiriler yaptığı, rakip dershaneler nezdinde zor duruma düştüğü de belirtilmiştir. Mahkeme, dinlenen tanıklardan kayıt sildirmeyen tanığın durumunu gerekçe yaparak, manevi tazminat istemini reddetmiş, tanık beyanlarının özünü gözardı etmiştir.
O halde mahkemece, uygun bir miktar üzerinden manevi tazminata hükmedilmek gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi, doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy