(818 S. K. m. 162, 163)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce Bozmaya uyularak verilen 18.12.2000 tarih ve 2000/1147 - 2000/336 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.11.2001 günde davacı avukatı H. P. gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi V. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince üretilen bir kısım emtianın davalılardan İ. tarafından Cezayir'e ihraç edilmiş olup, bu ihracattan dolayı TCMB'nca verilecek ihracat prim tutarı 45.182 USD'nin İ. tarafından müvekkiline temlik edildiğini, bu temliknamenin aracı banka olan diğer davalı banka şubesine gönderildiği halde, ihracat priminin % 25'lik diliminin geç ödendiğini, geç ödeme nedeniyle müvekkilinin 186.808.095 TL. faiz kaybı olduğunu, aynı ihracatla ilgili olarak müvekkile temlik edilen navlun subvansiyonunun % 501ik kısmı olan 3. dilim (1.814.396.165) TL. nin karşılığı hazine bonosunun haksız olarak İ.'a ödendiğini, bu ödemeyi kabul eden davalı İ.'ın kötü niyetli olduğunu, temliknameyi TCMB. na ihbar etmeyen diğer davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek, 186.808.095 TL. faiz kaybı ile 1.814.396.165 TL. alacağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bozmadan önceki bilirkişi raporu yeniden değerlendirildiğinde davalı İ.'ın navlun priminin tümünü temlikname ile davacıya devrettiğini, Merkez Bankası'na bildirmediği ve davalı bankanın davalı İ. tarafından devre dışı bırakıldığı ve bu nedenle 3. dilimle ilgili anapara ve faizden sadece davalı İ.'ın sorumlu olacağı ve diğer davalı bankanın sorumlu bulunmadığı şeklindeki görüşün yerinde bulunduğu gerekçesiyle, 186.808.095 TL. ile ilgili hüküm kesinleştiğinden bu konuda hüküm kurmaya yer olmadığına, 3. dilim alacak için taleple bağlı kalınarak, 907.198.082 TL. nin davalı İ. Holding A.Ş.den tahsiline, davalı banka hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000.-lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 13.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy