(5846 S. K. m. 68, 70)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.12.2000 tarih ve 1999/592-2000/1171 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili tarafından tercüme edilen ve yayınlanan Jolan Chang'a ait Taocu Sevişme ve Seks adlı eserin 51. sayfasının davalılar tarafından çıkarılan Tempo dergisinin 27. nüshasında izinsiz olarak ve aynen kopya ve müvekkiline ait mali hakların ihlal edildiğini ileri sürerek, 2.500.000.000 TL. maddi ve 100.000.000 TL. manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, birleştirilen dava ile de ilk davada istenmesi unutulan faiz bedeli 724.000.000 TL.nın da davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının adı ve eser gösterilerek derleme yapılması nedeniyle kanuna aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 14.12.1998 tarih 1998/6526-8888 sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalılar ile sözleşme yapmış olması varsayımına dayalı olarak hesaplama yapıldığı, kar mahrumiyetinin de basılan dergi sayısının %25 oranına göre belirlenmesi gerektiği, birleşen davada faiz isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, 843.795.000 TL. telif ücreti, 490.140.000 TL. kar kaybı olmak üzere 1.333.935.000 TL.nın davalılardan tahsiline, 100.000.000 TL. manevi tazminat yönünden karar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm tesisine yer olmadığını, birleşen davanın kabulü ile 724.000.000 liranın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefetten kaynaklanan tazminat istemidir.
Mahkemece bozmaya uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesinde, davacının telif ücretinden kaynaklanan maddi tazminat hesabında davalılar tarafından yayınlanan ve iltibasa konu eki veren Tempo Dergisinin eki verdiği tarihteki satış fiyatı 100.000.TL. kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılmıştır. Davaya konu dergi haftalık periyotlarla yayınlanan ve üzerindeki satış fiyatı üzerinden alınıp satılan bir dergidir. Nitekim, dosya arasında bulunan tempo dergisinin satış fiyatı olarak da 75.000.TL. olduğu açıkça yazılıdır. O halde tazminat hesabına esas satış fiyatının 75.000.TL. olarak kabulü gerekirken davalılar vekilinin somut dayanağı olmayan yazılı beyanına itibar edilerek 100.000.TL. üzerinden hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.
3- Bunun yanında yine telif ücretinden kaynaklanan maddi tazminat hesabında, davacının alabileceği orantısal telif ücreti oranı Türkiye Yayıncılar Birliği'nin bildirdiği oranlardan en yüksek olan %15 kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa bozmadan önceki karara esas alınan bilirkişi raporunda bu oran %10 olarak kabul edilmiş, buna göre yapılan hesaplamada davacı bu orana itiraz etmemiş, bozmadan sonrada %10 telif ücreti oranı ile bulunan rakama göre hesaplama yapılmasını istemiş bulunmasına göre telif ücreti oranının %10 olarak uygulanması yönünde davalılar yararına usulü müktesep hak oluşmuştur. O halde tazminat hesabının %10 telif ücreti oranına göre yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde %15 orana göre hesaplama yapılması da doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy