(6762 S. K. m. 3, 1301) (2918 S. K. m. 99) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22.12.1999 tarih ve 1999/23 - 1999/1302 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, müvekkili şirket tarafından kasko sigortası yapılan araca çarparak hasarlandırdığını ileri sürerek, TTK.nun 1301 nci maddesi gereğince 24.06.1998 tarihinde sigortalıya ödenen 271.921.000.TL.nın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı İhlas Sigorta A.Ş. vekili, davadan önce temerrütlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, kazada geçiş önceliği bulunan ambulans sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, hasar miktarının da abartıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı İhlas, kazada tüm kusurun sigortalı araç sürücüsünde olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, kazada davalı sürücünün % 100 kusurlu ve davacının sigortalısına ait araçtaki hasarın 222.262.245.TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bu miktara ödeme tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Hazine vekili ile davalı İhsan'ın tüm, davalı İhlas Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, zarara neden olan davalı Bakanlığa ait araç, TTK.nun 3 ncü maddesinde düzenlenen ticari şekilde işletilen araç olmadığından faizin yasal faiz olarak verilmesi gerekir iken reeskont oranı üzerinden faize hükmedilmesi doğru görülmediği gibi, Karayolları Trafik Kanunu'nun 99/1 nci maddesinde öngörülen şekilde davalı sigorta şirketine tazminat başvurusunda bulunulduğu iddia ve ispat edilememiş olması nedeniyle dava tarihinden önceki bir tarihin faiz başlangıcına da esas alınması bozmayı gerektirmiş ise de, anılan eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/7 nci maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ile İhsan'ın tüm, davalı İhlas Sigorta A.Ş. vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İhlas Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın 1 nolu hüküm fıkrasındaki 24.07.1998 ve % 80 ve değişen oranlarda reeskont ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerlerine 18.09.1998 ve % 50 ve 3095 sayılı Yasa'nın 15.12.1999 tarihinde 4489 sayılı Kanun'un 1 nci maddesi ile değiştirilen 1 nci maddesi gereğince % 60 yasal ibarelerinin eklenmesi suretiyle davalı İhlas Sigorta A.Ş. yararına düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.003.000.lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalı İhsan Ünal'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı İhlas Sigorta A.Ş.'ye iadesine, davalı İstanbul İl Sağlık Müd. Adına İst. Muhakemat Müd. Hazine olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy