(556 S. KHK. m. 42, 43)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.02.2001 tarih ve 2000/801 - 2001/352 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl dava ile, müvekkili firmanın 04.01.1991 tarihinde TEKSTÜRE Taliona, TEKSTÜRE Liona, TEKSTÜRE İta adlı markaları kendisi adına tescil ettirdiğini, bazen ayrı ayrı, bazen de aynı ambalaİ üzerinde birlikte kullandığı bu markaları maruf ve meşhur hale getirdiğini, bu arada müvekkili şirkette çalışan Turgay Yükselgil'in şirketten istifa ederek Samuray şirketini kurduğunu ve BLICKDICHT SAMURAY ITA LIANA TANGA DENTELLE adlı ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini, ITA LIANA ibaresi ile TALIANA ibaresinin birebir benzediğini, Samuray Ltd. Şti.nin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, Türkiye Patent Enstitüsü'nün Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 08.08.2000 tarihli kararının ve markanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, birleşen dava ile de, Samuray Ltd. Şti. adına kayıtlı 2499 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin markasını 1998 tarihinde tescil ettirdiğini, esas unsurun davacı markasında TEKSTÜRE, müvekkili markasında BLICKDICH SAMURAY olduğunu, aralarında iltibas olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından davacı markasındaki esas unsurun (TEKSTÜRE), davalı markasındaki esas unsurun (BLICKDICHT SAMURAY) olduğu aralarında iltibasın olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 3.240.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 03.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy