(2918 S. K. m. 91, 97, 85/1)
Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.07.2001 tarih ve 2001/98 - 432 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin 1/3 oranında pay sahibi ve sürücüsü olduğu otobüsün 17.08.1999 tarihinde seyir halinde iken Arifiye üst geçidine yaklaştığında meydana gelen şiddetli deprem sonucu üst geçidin yola düşmesiyle oluşan kazada öldüğünü, davalı şirketin otobüsün zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına aldığı ölüm teminatının 7.000.000.000 TL. olduğunu, müvekkillerin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, H. için 3.000.000.000, Ç. için 4.000.000.000 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, sigorta poliçesinin mücbir sebepten kaynaklanan zararları teminat altına almadığını, zira somut olayda işletenin hukuki sorumluluğunu gerektiren bir durumun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; sigortalı otobüsün seyri sırasında deprem nedeniyle yola düşen üst geçit ile arkasında seyreden kamyonun arasında kalmak suretiyle zararın oluştuğu, Karayolları Trafik Kanunu'nun Trafik Kanunu'nun 91 ve 97. maddeleri gereğince aynı yasanın 85. maddesinin 1. fıkrasına göre işletenin sorumluluğunda olan zararlardan trafik sigorta şirketinin de limit ile sorumluluğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 95.000.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy