(818 S. K. m. 60)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.6.2001 tarih ve 2000/1140-2001/736 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin hamili bulunduğu ve arkalarında işbu çek bedeli hesapta bloke edilmiştir kaydını taşıyan teyidli çeklerin davalı muhatap banka tarafından ibraz tarihinde müvekkiline ödenmediğini, davacının açtığı dava sonunda alacağını davalı bankadan tahsil edebildiğini, geçen zaman zarfında müvekkilinin alacağını geç tahsil etmesi nedeniyle munzam zarara uğradığını, müvekkilinin alacağını zamanında tahsil edip döviz veya altın satın alsaydı veya vadeli mevduat hesabında değerlendirseydi, kazancının temerrüt faizinden daha fazla olacağını ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalması kaydıyla 5.500.000.000 lira munzam zararın reeskont oranındaki temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, bu dava ile birleştirilen 1999/916 E. Sayılı ek davada aynı sebebe dayalı olarak 25.045.414.002 liranın dahi davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin borcunu icra takibi sonunda 16.6.1994 tarihinde ödediğini, işbu davanın BK.nun 60/1. maddesine göre bir yıllık zamanaşımına uğradığını, zarara yol açan eylemin 3.11.1986 tarihinde meydana geldiğinden 10 yıllık zamanaşımı süresinin de dolduğunu, davacının alacağını reeskont faizi ile tahsil ettiğini ve zararın oluşmasında müvekkilinin kusurunun olmadığını, munzam zarar koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davaların kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 07.07.2000 gün ve 2000/1591-5236 sayılı kararı ile mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak, davanın kısmen kabulü ile 3.000.000.000 liranın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 208.360.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy