(818 S. K. m. 248)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Karaman Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.7.2000 tarih ve 1998/467-2000/355 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Verda Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkiline ait Birlik Un Fabrikası depolarını kiraladığını, kira tarihinden bu yana tüketilen su bedelinin davalıca ödenmediğini, anılan su bedelinin belediyece müvekkilden tahsil edildiğini ileri sürerek, 228.390.000 TL su bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin mobilya imalatıyla uğraştığını, yapılan iş gereği istenen miktarda suyun kullanılmasının mümkün olmadığını, su sayacının davacının denetim ve kontrolünde olduğunu, su sayacının bozulduğunu, davacının denetiminde olduğu için tamir edemediklerini, ayrıca davacının suyu ortak kullandığından alacak miktarının belirsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalının davacıya ait taşınmazı 1995 yılında kiraladığı ve kira sözleşmesi sırasında dava konusu suyun aktığı çeşmenin arızalı olduğuna dair bir kanıt bulunmadığı gibi dava tarihine kadar da, bu konuda bir itirazı bulunmadığından davalının bu durumu açık yada kapalı olarak kabul etmiş sayılacağı, dolayısıyla sarfedilen su bedelinden sorumlu olduğu, ancak davalının kiraladığı yerde kalan davacının 2 bekçisinin kullandığı suyun alacak miktarından düşülmesi gerektiği, davalının yel ve mevsim koşullarına göre artan ve eksilen sayılarda ancak kesin olarak belirlenemeyen sayıda işçi çalıştırdığının anlaşıldığı, buna göre davacının çalıştırdığı iki bekçinin kullandığı su bedelinin 5.175.000 TL olarak belirlendiği, bu miktarın davacının ödediği 228.390.000 TL su bedelinden düşüldüğünde davacının isteyebileceği miktarın 223.215.000 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle, 223.215.000 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.533.610 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy