(1086 S. K. m. 437)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesince verilen 02.05.2001 tarih ve 2000/267-2001/367 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.01.2002 günde davacı avukatı Ahmet Hamdi Ulusoy ile davalı avukatı Faruk Göker gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Verda Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Johanna isimli Alman uyruklu kişiden payı devralmak suretiyle davalı kooperatife ortak olduğunu, anılan kişinin kooperatif ortaklığına kabulü sırasında yönetim kurulu kararı ile 10 parsel arsa üzerinde bir ev yapma şartının kararlaştırıldığını ve bu kararın genel kurulca onaylandığını, müvekkilin 10 üyelik borcunu ödemediği için ortaklıktan ihraç edildiğini ve ihraç kararı iptal edilmesine karşın davalı kooperatifin müvekkilinden 10 ayrı üyelik için 10 ayrı aidat talep etmek suretiyle muaraza yarattığını, oysa 10 parselden oluşan bir ada üzerinde bir ev yapmanın 10 ayrı ortaklık anlamına gelmediğini ileri sürerek, müvekkilinin bir paya ortak olduğunun tespiti ile davalının yarattığı muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının daha önce açtığı davada 10 üyeliği olduğunun tespit edildiğini, ihraç kararının iptali davasında bu hususun tartışılmadığını, 10 üyeliği olan davacının bir üyelik aidatı ödemesinin haklı olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacının 10 üyelik parsel üzerinde 1 ev yapmak üzere üyeliği kabul edilen Johanna'nın üyeliğini devraldığı, davalı kooperatife 1 üyelik numarası ile ortak olduğunun Ankara 6. Ticaret Mahkemesinin kesinleşen 1996/518-73 sayılı kararı açıkça anlaşıldığı, ihraç kararının iptaline ilişkin davada bu hususun tartışılmadığı, davalı kooperatifin ana sözleşmesinin 8 nci maddesinde her ortağa birden fazla kooperatif ortaklığı elde edebilme hak ve olanağı tanındığı, birkaç payın bir ortaklık senedinde gösterilmesinin mümkün olduğu, kooperatif payı ve ortaklığının bu anlamda birbirinden farklı bulunduğu, davacının 10 pay karşılığı ödediği ve davacı isteminin eşitlik ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının 10 hisselik (üyelik) arsa sahibi olduğu hususu 28.11.1990 tarihli devir senedi, Ankara 6. Ticaret Mahkemesinin 19.02.1997 gün ve 1996/518 ve 1997/53 sayılı kararı ile sabit olması ve dava konusu aidatların kooperatif inşaat maliyet bedeli olmayıp, genel gider ve alt yapı gideri olduğunun anlaşılmasına göre, davacının 10 ayrı pay için 10 ayrı ortaklığı bulunduğu ve 10 ayrı aidatla sorumlu tutulmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı taraf dava konusu aidatların genel gider ve alt yapı gideri kabul edilip 10 payla sorumlu tutulsa dahi, söz konusu giderler karşılığının kendisine payları devreden Johanna Roggotz tarafından 15.000 DM ödendiğini ileri sürmüş ve devir senedinde adı geçenin sokakların inşaatı su, elektrik bağlantısı için 15.000 DM ödediği belirtilmiştir. Mahkemece, daha önce davacı selefinden tahsil edilen bu miktarın dava konusu edilen aidatları kapsayıp kapsamadığı hususunun araştırılıp karar yerinde tartışılması gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 250.000.000 duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.01.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy