(554 S. KHK. m. 43)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.03.2001 tarih ve 2000/82-2001/300 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin isim, renk, dizayn olarak tescil ettirdiği Rize Turist ve Filiz Lüks markalı çayların piyasada maruf ve meşhur olduğunu, davalının yeni ve ayrıt edici niteliği bulunmayan müvekkiline ait tasarımın aynı ve benzerini kendi tasarımıymış gibi tescil ettirerek kullandığını ileri sürerek, 15.01.1999 tarihli 006250 sayılı endüstriyel tasarımının tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının marka tescili bulunduğunu ancak endüstriyel tasarım tescili olmadığını, müvekkilince tescil ettirilen tasarımın davacı tarafından kullanılan tasarım ile benzerliğinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının tescilli marka ambalajı ile davalının endüstriyel tasarım tescili belgesi aldığı ambalajlarda Çaykur ile Çay ibarelerinin aynı karakter ve puntodan olduğu, her iki ambalajın ortasında zemini kahverengi, dışı kırmızı ile çevrili dairenin üzeri sarı renkli çok yakın yazı karakterli Rize ibaresinin yer aldığı, diğer özellikleri ve TSE yazısı ile birlikte normal tüketiciyi yanıltacak biçimde benzer olduğu, davalının tasarımının yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne 15.11.1999 tarih ve 006250 nolu davalının endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy