(556 S. KHK m. 71)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 2. Ticaret Mahkemesince verilen 18.07.2001 tarih ve 2001/636-954 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı T. S. ile müvekkili arasında imzalanan Franchise sözleşmesi gereğince Mc Donalds sisteminin kullanılması konusunda işletme lisansı verildiğini, bilahare varılan uzlaşma ile T. S.'nın sözleşme hak ve yükümlülüklerini diğer davalıya devrettiğini, davalı şirket tarafından işletilen Mc Donalds restoranı ile ilgili sözleşmeden doğan borçların ödenmediğini, sözleşmenin 20. maddesi gereğince feshedildiğini, yine sözleşmede fesih hallerindeki edimlerin yaptırımların 22.maddede açıkça belirlendiğini ileri sürerek, restoranın zilyetliğinin müvekkiline teslimine, davalının Mc Donalds sistemi ve buna bağlı olarak ticaret ünvanlarının, hizmet markalarının kullanımının durdurulmasına, sistemin tümünün veya bir kısmının ifa ve yayınlanmamasına, 4.675.000.000TL. gelir kaybı ile 49.780.516.237 TL. sözleşmeden doğan borcun ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini, karşı dava da ise sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tespiti ile 40.000.000.000 TL. zararın davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın konusunun 556. sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnameden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili olduğu, anılan kararnamenin uygulanması gereken uyuşmazlıklardan görevli mahkemenin İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy