(6762 S. K. m. 1292, 1299) (818 S. K. m. 101)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.6.2001 tarih ve 2000/130-2001/581 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı tarafından kasko sigorta poliçesinin yapıldığını, aracın çalınmasının ardından davalıya yapılan müracaatın iki sene sonra sonuçlanarak ibraname düzenlendiğini, okuma yazma bilmeyen ve geçim sıkıntısına düşen müvekkilinin ibranameyi imzalamak zorunda kaldığını, geç ödenen hak nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, poliçe limiti olan 3.000.000.000.TL.nın 12.3.1998 tarihinden itibaren reeskont faizinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen dava ile de, 4.327.124.246.TL.nın davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, poliçe miktarının davacıya ödenerek ibraname alındığını, ihtirazi kayıt ileri sürülmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki bilgilere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, hırsızlığın 4.3.1998 tarihinde meydana geldiği, davacının davalıyı telefon ya da şifahi olarak ihbar ettiğinin kabulü gerektiği, davalının temerrüde düştükten sonra ödeme yaptığı, faizden yararlanmış olduğu, davacının gabin iddiasının yerinde ve makul olduğu gerekçesiyle, ibranamenin iptaline, 4.327.124.246.TL. nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, Kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatın geç ödenmesi nedeniyle oluştuğu iddia edilen faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Kasko Sigortası Genel Şartları B.3.3.3.2 maddesine göre, çalınmış aracın bulunması için ilgili makamlarca yapılacak araştırmalar 30 gün içinde sonuç vermediği takdirde sigortalı durumu ilgili makamlara başvurduğunu belgelemek suretiyle, sigortacıya bildirir. T.T.K.nun 1299/1 nci maddesi hükmü uyarınca mal sigortalarında sigorta bedelini ödeme borcu, rizikonun gerçekleştiğini sigortacıya ihbar borcunun aynı yasanın 1292 nci maddesine göre doğduğu tarihte muaccel olur ve Borçlar Kanunu'nun 101/2 nci maddesi uyarınca ihbar olunan günün bitimi ile sigortacı temerrüde düşer.
Yukarıda anılan maddelere göre somut olay incelendiğinde, davacının aracının 4.3.1998 tarihinde çalınmış olduğu, davacının olaydan sonra hangi tarihte davalıya ihbarda bulunduğunun belirlenmemiş olduğu, davalı sigorta şirketinin de ihbar edilmediklerini ileri sürmediği ve cevap dilekçesinde ihbar üzerine hasar dosyasının açılmış olduğunun belirtildiği, davacıya ödemenin 26.1.2000 tarihinde yapılmış olduğu anlaşılmıştır. Aradan geçen süreye ve davalı tarafından davacıya karşı kötü niyet savunması ileri sürülmemiş bulunmasına göre, davalı şirketin hasar dosyasının celbedilerek, yukarıdaki hükümlere göre davalının ne zaman temerrüde düşürülmüş olduğunun tespiti gerekirken, çalınma tarihine 30 gün ilavesi ile davalının temerrüde düştüğünün dikkate alınması kabul şekli itibariyle doğru olmadığı gibi, BK.nun 113 ncü maddesi hükmü asıl borcun sakıt olmasının fer'ilerinin de kaideten ortadan kalkması sonucunu doğuracağını havi olup, mahkemece bu hüküm, davacının ibranameyi müzayaka halinde imzaladığı, bir başka ifade ile olayda gabinin şartlarının oluştuğundan bahisle dikkate alınmayıp, dava kabul edilmiş ise de, karar yerinde gabin'in şartları tartışılıp, bu yönde bir değerlendirme yapılmamış olduğundan, eksik inceleme sonucu oluşturulan hüküm, bu yönden de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy