(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2) (2918 S. K. m. 96)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.03.2001 tarih ve 1999/306-2001/328 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar İsmail ve Şahin İpek vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı oldukları aracın, müvekkili şirket nezdinde kasko sigortalı vasıtaya tam kusurlu biçimde çarparak, hasarlanmasına neden olduğunu ileri sürerek, (82.700.000)TL. tazminatın ödenme tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar İsmail ve Şaban İpek vekili, müvekkillerinin maliki ve sürücüsü bulundukları minibüsün park halinde ve şoförsüz bulunduğu esnada kendi, kendine çalışarak kazayı meydana getirdiğini, müvekkillerine husumet düşmeyeceğini, tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, kazada birden çok aracın zarar görmüş olması nedeniyle 2918 Sayılı Yasa'nın 96. maddesinin tatbikini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi rapor ve ek raporuna nazaran, davanın kabulü ile (82.700.000) TL. tazminatın 9.2.1998 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalılar İsmail ve Şaban İpek vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve, davalıların ilgilisi bulundukları aracın M plakasına haiz olup, tacir bulunmasına, TTK.nun 3. maddesi uyarınca bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılmasına ve kaldı ki davalının da tacir olmasına ve ayrıca 3095 sayılı yasanın 2. maddesinin 3. fıkrasında arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebileceği belirtilmiş olmasına göre,olayda istem gibi reeskont oranında temerrüt faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.720.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy