(818 S. K. m. 47) (4721 S. K. m. 4)
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.06.2002 tarih ve 2002/428 - 2002/490 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait banliyö treninde yolcu olan müvekkilinin iki trenin çarpışması ile sakat kaldığını ileri sürerek, 375.489.565.-lira geçici iş görmezlik ile, (4.228.479.553.-) lira iş görmezlik ve 5.000.000.000.-lira manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takibin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, maddi tazminat yönünden davanın aynen kabulüne, manevi tazminat yönünden ise, kısmen kabule dair verilen karar dairemizin 12.11.2001 tarih 2001/5841-9240 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, kesinleşen maddi tazminat konusunda karar ittihazına gerek olmadığına, BK.nun 47 ve 22.06.1966 tarih 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince takdiren 5.000.000.000.-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalıya ait trende yolcu olarak bulunan davacının meydana gelen kaza nedeniyle uğradığı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece maddi tazminata yönelik olarak verilen karar kesinleşmiş olup, manevi tazminat istemine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminat verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de, manevi tazminat konusunda talep miktarının tümü yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
BK.nun 47 nci maddesi hükmüne göre, hakim özel durumları gözönünde tutarak manevi zarar adı altında hak sahiplerine verilebilecek tazminatı adalete uygun olarak belirlemelidir. Bu tazminat, zarara uğrayanlarda bir huzur duygusu oluşturmalıdır. Tazminatın sınırı, onun amacına uygun olarak belirlenmelidir. Diğer bir deyişle, takdir edilecek tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu taktir hakkını MK. nun 4 ncü maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır.
Kaza tarihinde 18 yaşında olan davacının sağ ayak kırığının ameliyat edildiği ve plak vida takıldığı, sakatlığının yaşına göre %3.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği anlaşılmaktadır. Olayın meydana geldiği tarih, davacının yaşı, evlenme çağında olması, evlenme ve iş bulma olanaklarının tümünün birlikte değerlendirilerek manevi tazminata hükmedilmelidir.
Dairemizin 12.11.2001 tarih 2001/5841-9240 sayılı bozma ilamında bu hususların nazara alınması gerektiği belirtilmiş olup, daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dairemizce bundan kastedilen davacı talebinin üst haddi değildir. O halde mahkemece yukarıda açıklanan hususlar nazara alınarak manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken bozma ilamımıza yanlış anlam verilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy