(556 S. KHK. m. 8)
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.04.2002 tarih ve 2001/558-2002/173 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.12.2002 günde davalılardan Ü. Gıda AŞ. avukatı T.S. geldi, davacı avukatı ve diğer davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi V.ç. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı U. Gıda San. AŞ.nin tescil başvurusunda bulunduğu "ALPTOP" ibareli markanın müvekkilinin tescilli "ALPİLOP" ibareli marka ile benzerlik arz etmesi nedeniyle davalı TPE nezrinde yaptıkları itirazların Markalar Dairesi Başkanlığı ve Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa iki marka arasında telaffuz ve görünüm itibariyle yakın benzerlik bulunduğu özellikle aynı türde ürünler üzerinde kullanılacağından tüketiciler tarafından karıştırılabileceğini ileri sürerek, davalı U. Gıda A.Ş.nin marka başvurusunun iptalini, TPE.nin 28.05.2001 gün ve M.752 sayılı kararının iptalini, marka tescil edilmiş ise sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı Ü. San. A.Ş. vekili, davacı itirazının TPE ce her aşamada reddedildiğini, görünüm itibariyle benzerlik şeklinde bir tanımlamaya marka hukukunda yer verilmediğini, Alpilop sözcüğünün Türkçe'de bir anlamı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili, davalı Ü. Gıda A.Ş.nin marka başvurusunun 29, 30, 32 nci sınıfı kapsayan mallar için olup, davacı markasının ise 29 ve 30ncu sınıf emtia için tescil edildiğini, her iki markanın aynı sınıf emtea için olsa bile ibarelerinin iltibasa yol açacak şekilde benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflarca sunulan kanıtlar ve yaptırılan bilirkişi incelemesine göre, davacı adına tescilli "ALPİLOP" markası ile davalı başvurusundaki "ALPTOP" ibaresi arasında 556 sayılı KHK' nin 8/l-b maddesi kapsamında bir benzerlik olmadığı ve halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tescilli marka ile tescil başvurusu yapılan markanın birbirine benzeyip benzemediği "halk tarafından karıştırılma ihtimali" bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
556 sayılı KHK' nin 8/l-b maddesi hükmünde "tescil başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa" tescilli marka sahibinin itirazı halinde tescil başvurusunun reddedileceği öngörülmüştür.
Somut olayda, davacı adına tescilli olan "ALPILOP" ibareli marka ile davalı U. A.Ş.nin tescil başvurusunda bulunduğu "ALPTOP" ibareli markalar sözcük olarak birbirinden farklı ve her ikisinde kullanılan harfler aynı değil ise de, her iki sözcüğün görsel ve fonetik açıdan birbirlerine çok benzediği, aynı sınıf emtiada kullanılacağı ve hitap edeceği halk kitlesi dikkate alındığında yukarıda anılan KHK' nin 8/b-1 maddesi hükmü karşısında birbirine çok benzediği ve "halk tarafından karıştırılma ihtimali" bulunduğu, nitekim mahkeme
heyetince dahi karıştırıldığı karar gerekçesinden anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece, davalı TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 28.05.2001 tarihli red kararının iptaline karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, davacı duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy