(1086 S. K. m. 436)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kuşadası Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15.04.2002 tarih ve 2000/201-2002/363 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı Ü.K. ile birleştirilen dava davalılarından S.T. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 1996 yılında davalılardan İ.U. ile kuyumculuk yapmaya başlayan müvekkiline davalı bankaca kredi kartı üyelik sözleşmesiyle bir adet POS hesabı (Tele Alışveriş Terminali) açtığını; müvekkilinin 01.11.1999'da ortaklığı sona erdirerek işyerini anılan davalıya kiraya verdiğini, POS makinesinin resmi devrini de yapmayınca kiracının para çekebilmesi için bankaya talimat verdiğini, davalılardan İ.U.'nun provizyon ve referans vermesi üzerine POS üzerinden yabancı turistlere yapılan satış bedelinin anılan davalıca bankadan çekildiğini; ancak daha sonra kredi kartlarının geçersiz olduğu ileri sürülerek müvekkilinin davalı bankadaki diğer hesaplarındaki (57) milyar liraya bankaca haksız elkonulmuş olduğunu, İ.U.'nun POS makinesini kullandığını bilen ve buna zımni rıza gösteren bankanın müvekkilini sorumlu tutamayacağını ileri sürerek davalı bankanın elkoyma işlemi kaldırılarak muarazanın giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Belirtilen 2000/203 E. sayılı davada, davacı A. Bank vekili, davalılar Ü.K., İ.U. ve S.T.'ye ait kuyumcu işyerinde 09.02.2000 tarihinde (7) kişi tarafından manyetik bilgileri tahrifli ve sahte kredi kartları ile (24) kez olmak üzere bir milyar liranın altında harcama bedellerine bölünüp provizyon alınmadan (35.704.000.000) TL. tutarında alışveriş yapılarak müvekkilinin zararlandırıldığını ileri sürerek (35.704.000.000) TL.'nin anılan tarihten itibaren %70 faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, sunulan kanıtlara, banka kayıtlarına ve bilirkişi raporlarına dayanılarak asıl dava davacısının sözleşmenin VII/5 maddesine uygun biçimde POS makinesini kiracıya kullandıracağını bankaya bildirmediği ve kiracısına POS hesabında oluşacak alacaklarından para çekme yetkisi vermekle doğan zimmet ve sorumlulukları da üstlendiği; (11) adet (35.000.000.000) liralık alım için toplam (24) sliple küçük ve kolay provizyon alma yoluna başvurarak sahte kredi kartı kullanılmasından doğan zarardan işyerinin kiralayan ve işletmecilerinin sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı (ve davacı) Ü.K. vekili ile birleştirilen davalılardan S.T. vekili temyiz etmişlerdir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.707.526.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy