(4603 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.11.2001 tarih ve 2001/36-798 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 499 sayılı Yasa uyarınca yurt dışındaki işçilere verilen konut kredisinden yararlanmak amacıyla davalı banka nezdindeki fon hesabına 4.445 DM. yatırdığını, ancak bu fondan yararlanamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere şimdilik 500 DM. gecikme faiziyle birlikte 4.445 DM.nın tahsil tarihindeki kur karşılığının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının gönderdiği dövizlerin TL. na çevrildiğini ve 1973 yılında davacının konut sahibi olması nedeniyle kredi kullandırılamayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 15.5.2000 günlü kararı ile davalı yararına bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın bildirdiği faiz oranları göz önünde bulundurulduğunda davacının asıl alacağının 916.294.126 lira olduğu, dava dilekçesinde davacının munzam zarar istemi bulunmadığından, bu konuda sonradan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, 916.294.126 liranın 8.4.1999 dava tarihinden itibaren %80 ve değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, 4743 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, Emlak Bankası yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 08.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy