(6762 S. K. m.58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 5. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.07.2002 tarih ve 2001/810-2002/632 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline dekorasyon alanında fuar düzenleme yetkisi tanındığını, davalının da farklı bir konuda fuar düzenleyeceğini belirtip, sadece inşaat malzemeleri ve teknolojileri için izin almasına rağmen, müvekkilinin de zararına olacak şekilde dekorasyon fuarı düzenleme yetkisi varmış gibi faaliyetlerde bulunduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin men'ine, 5.000.000.000 TL. maddi ve 500.000.000 TL. manevi olmak üzere toplam 5.500.000.000 TL. tazminat ödemesine ve bu durumun yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin yetkisine uygun fuar düzenlediğini ve davacıya zarar verici hiçbir eylemde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin izin almadığı halde "dekorasyon" konusunda da fuarına katılım sağladığı ancak davacının maddi zarara uğradığının belirlenmediği ve manevi tazminatın da şartları oluşmadığı gerekçeleriyle haksız rekabetin önlenmesi davasının kabulüne, maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dekorasyon alanında fuar düzenleme yetkisinin davacıya tanınmış olmasına rağmen davalının yetkisi olmadığı halde dekorasyon alanında da faaliyette bulunması TTK.nun hüsnüniyet kaidelerine aykırı hareketleri düzenleyen 57. maddesinde belirlenen kanun, nizamname, mukavele veya mesleki veya mahalli adetlerde talin edilmiş bulunan iş hayatı şartlarına riayet etmemek filini oluşturmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, haksız rekabetin önlenmesi ile haksız rekabet nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Davalı şirketin eylemlerinin davacı zararına haksız rekabet teşkil ettiği mahkemece de kabul edilmesine rağmen, davacının uğradığı veya uğraması muhtemel zararı ile ilgili kıstaslar bulunmadığından maddi ve şartları oluşmadığından manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir. Buna göre mahkemece öncelikle davacıya talep ettiği maddi tazminatın hangi kayıplardan oluştuğu, zararların neler olduğu ve TTK.nun 58.maddesindeki hangi kalemlere dayandığı hususlarının açıklattırılarak davacının davalının haksız rekabeti nedeniyle uğrayabileceği maddi zararın tayini gerekli olup buna göre miktar belirlenemiyorsa, BK.nun 42. ve 43. maddeleri uyarınca belirlenecek miktarın hüküm altına alınması ve yine TTK.nun 58. maddesi gereğince manevi tazminat istenebileceği de göz önüne alınarak, davacının manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı yönünden de gerekli incelemenin yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olup, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.04.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy