(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesince verilen 31.5.2000 tarih ve 1999/505-2000/218 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.4.2002 günde davacı avukatı Ali Rıza Özdil ile davalı avukatı Suna İleri gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifçe üretilen konutlardan birini açık artırma ile satın aldığını ve daha sonra ortaklığa kabul edildiğini, ancak ortaklığa kabulünden önce diğer ortakların kullandığı toplu konut kredisi borcu için gecikme faiziyle birlikte (2.841.572.369) lira istenmesinin dayanaksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin bu borçtan sorumlu olmadığının tesbitini talep etmiştir.
Davalı vekili, satış bedeli içinde toplu konut kredisi ve o tarihten sonra ortaklarca karşılanan giderlerin bulunmadığını, esasen davacıyla aynı durumdaki diğer kişilerin ödeme yaptığını savunmuştur.
Mahkemece, sunulan kanıtlara, kooperatif ana sözleşmesine, ilgili genel kurul ve yönetim kurulu kararları ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının konut satın almasından önceki imalat bedelinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 250.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 123.444.907 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy