(1086 S. K. m. 388)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.07.2002 tarih ve 2001/182 - 2002/143 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve muh.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı - karşı davalı vekili, davalı şirketin, müvekkiline ait iki adet atölyeyi kiraladığını, ancak normal kullanımın dışında büyük bir hasar meydana getirdiğini ileri sürerek, 4.885.440.000 TL maddi 100.000.000 TL manevi tazminatın 20.11.2000 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.
Davalı - karşı davacı vekili, davanın reddini savunmuş, karşı davada ise her iki sözleşmede de kararlaştırıldığı üzere toplam 3000 Alman Marka güvence parasının ödeme günündeki Merkez Bankası kur karşılığının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, talep edilebilecek tazminatın 3.759.902.652 TL olduğu, manevi tazminat talebinin koşularının olmadığı, 1.500 Alman Markı güvence teminatının iade edileceği gerekçesiyle davacı - karşı davalı Ö. Ltd. Şti'nin davasının kısmen kabulü ile 3.759.902.652 TL. nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine, davalı - karşı davacı P. Ltd. Şti.nin davasının kabulü ile Alman Markının tedavülden kaldırılması nedeniyle 1.533,87 Euro' nun ödeme günündeki Merkez Bankası kur oranı üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı - karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı -karşı davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, dava tarihinin gerçekte 07.02.2001 olmasına rağmen kararda 07.02.2000 olarak belirtilmesi suretiyle davalı - karşı davacının, daha fazla faiz ödemesine yol açacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3- Yine, davalı - karşı davacı tarafından, karşı davasından faiz talep edilmesine rağmen mahkemece, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı - karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı - karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı - karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy