(6762 S. K. m. 20)
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.07.2002 tarih ve 2001/66 - 2002/604 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 02.02.2000 tarihinde imzalanan sözleşme ile Haydarpaşa Limanı Göztepe Kara Terminali arasında çekici ve trayler seti ile boş ve dolu konteyner taşıması işinin müvekkili tarafından üstlenildiğini, davalı tarafından teknik şartnamenin 4.maddesine aykırı olarak 20 feetlik konteynerlerin tek olarak taşındığı gerekçesiyle 5.372.250.000 TL.nin müvekkilinin hakedişinden kesildiğini, oysa teknik şartnamenin 2.maddesine göre konteynerlerin treylere yüklenmesi ve indirilmesinin Liman İşletmesi tarafından yapıldığını ileri sürerek anılan meblağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, sözleşmede herbir seferde iki adet 20 feetlik veya bir adet 40 feetlik konteyner taşınacağı kararlaştırıldığı halde davacının 1131 adet seferde yalnız bir adet 20 feetlik konteyner taşıyarak sözleşmeye aykırı davrandığını ve gereksiz yere fazla sefer yapılmasına neden olduğunu, bu durumun teftiş raporları sonucu ortaya çıktığını, davacıdan istenmsine rağmen bu bedelin ödenmediğini hakedişten yapılan kesintinin sözleşme ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Teknik Şartnamenin 2.maddesine göre yükleme/boşaltma işinin sorumluğunun davalıya ait olduğu, davalının 9 aydan beri Göztepe Terminalinden Haydarpaşa'ya bir seferde tek bir adet 20 feetlik dolu konteyner taşıyan davacıya uyarıda bulunmadığı, davacı tarafından düzenlenen fatura ve sevk listelerini onayladığı, bu yüzden davalının navlun ücretinden kesinti yapmaya hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.372.250.000 TL.nin dava tarihinden itibaren % 70 ve değişen oranlarda avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki teknik şartnamenin 4.maddesinde açıkça "yüklenici firma herbir seferde bir araç ile 2 adet 20 feetlik veya 1 adet 40 feetlik konteyner taşıyacaktır" hükmü yeralmaktadır, bu hüküm davalının yükleme sorumluluğu ile davacı yükümlülüğünü bertaraf eden bir husus olarak yorumlanamaz. Anılan hükümde konteynerin dolu yada boş olması halleri için ayrım yapılmadığı da görülmektedir. Şartnamenin 2.maddesi gereğince yükleme ve boşaltma işinin sorumluğu davalıya ait ise de, dosya kapsamına göre davacının 1131 adet seferde yalnız bir adet konteyner taşıdığı ve fazla sefer yapıldığı çekişmesizdir. Bu nedenle mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla davacının dava konusu bu seferlerde hakettiği navlun ücreti ile TTK 20/2 nci maddesi gereğince basiretli ve iyi niyetli bir tacir gibi hareket etmediğinden şartnameye göre yükleme yapılmasını sağlamadığı ve sözleşmeye aykırı davrandığı daha açık bir deyimle sözleşmeye aykırı yaptığı taşıma ile yapması gereken taşımalara ilişkin konteynerlere göre sebep olduğu zarar miktarı saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2003 oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy