(2920 S. K. m.31,106) (6762 S. K. m.766)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.09.2002 tarih ve 2002/618 - 2002/907 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, Davalının İzmirdeki bürosundan İstanbul'a gidiş-dönüş bileti satın aldığını, İstanbul'da iken çantasının çalındığını ve içindeki dönüş biletinin kaybolduğunu, davalının dönüş hizmeti vermediğini, kendisinden yeniden dönüş bileti parası alındığını, tekel durumunda bulunan davalının aldığı para karşılığında hizmet vermediğini, genel işlem şartları dikkate alınarak taşıma sözleşmesindeki bağlayıcılığın kazanılmadığını ileri sürerek, 113.500.000.-TL.nin 31.12.2001 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, ayrıca sözleşme şartları gereğince, davacının bilet parası isteme hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflarca sunulan kanıtlara göre, HUMK'nun 10 ncu ve BK.nun 73 ncü maddesi uyarınca yetki itirazının reddedildiği, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu'nun 106 ncı maddesi uyarınca bu konuda hüküm olmayan hallerde uluslararası anlaşmalara, onda da hüküm yoksa, TTK.nun uygulanacağının öngörüldüğü, Sivil Havacılık Kanunu ve Lahey Protokolü'nde bir hüküm uygulanacağı, buna göre, yolculardan alınan taşıma ücretinin mücbir sebep nedeniyle iade edileceğinin öngörüldüğü, hırsızlığın mücbir sebep olduğu, dolayısıyla davacının hırsızlık sonucu çaldırdığı biletten dolayı hizmet vermeyen davalının sebepsiz zenginleştiği ve bu parayı iadesi gerektiği, 2920 sayılı yasanın 31 nci maddesi uyarınca kabotaj hakkını kullanan davalının tek taraflı ve yolculara dayattığı sözleşmeye veya kurallara itibar edilemeceyeceği, davacının Tüketici Hakem Heyeti'ne yaptığı başvurunun temerrüt tarihi sayılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile alacağa, 11.1.2002 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 106 ncı maddesi yollaması ile uygulanması gereken TTK.nun 766 ncı maddesi hükmünde "Taşıma aktinde kanunun taşıyıcıya ve hususiyle faaliyetleri devletin iznine bağlı taşıma işletmelerine yüklediği mesuliyetlerin önceden hafifletilmesi veya kaldırılması neticesini doğuran bütün şartlar hükümsüzdür. Bu kayıt ve şartların işletme nizamnamelerine, umumi şartnamelere, tarifelere veya bunlara benzer diğer vesikalara konulmuş olması halinde de, hüküm aynıdır" düzenlemesi bulunduğu, yasanın bu amir hükmü karşısında davalının ileri sürdüğü sözleşme şartlarının geçerli sayılamayacağı ve öte yandan davalının kaybolan biletin başka kişilerce kullanıldığı ve bu yüzden bir zararı olduğu yönünde savunması da mevcut olmadığından davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına 22.05.2003 günü karar verilmiştir.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy