(5464 S. K. m. 17, 21)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01.10.2002 tarih ve 2001/544-2002/659 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve mukabil davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile kartlı ödemeler sözleşmesi imzalayarak üye işyeri olduğunu, yemek satışına ilişkin olarak pos cihazının onay verdiğini, buna rağmen davalının 3.000.000.000 lira satış bedelini ödemediğini ileri sürerek, asıl davada bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alışverişlerinin gerçek olmadığını, kimlik ve imza kontrolü yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı dava açarak, dört adet sahte yurt dışı kredi kartı ile gerçekleştirilen altı adet toplam 4.800.000.000 lira tutarındaki işlemler için 3.000.000.000 liralık bölümün asıl davacıya ödenmeyerek sözleşmedeki yetkiye binaen riske mahsup edildiğini, aradaki farkın daha önce ödendiğini, bu nedenle istirdadı gerektiğini, öte yandan yurt dışı slip dokümanlarının ibraz edilememesi nedeniyle yurt dışı bankanın müvekkili aleyhine borç kaydettiğini, kur farkı ile birlikte bu borcun 958.876.800 lira olduğunu ileri sürerek, toplam 2.758.876.000 liranın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Osman vekili, karşı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, pos cihazının onay vermesi karşısında bankanın anlayamadığı sahteliği üye işyerinin tespit edemeyeceği, tüm kusurun onay veren bankada olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davalı, karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dava davalı-karşı davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Asıl dava, 3.000.000.000 liranın, karşı dava, 1.800.000.000 liranın ve 958.876.800 liranın tahsili istemlerine ilişkindir.
Davalı-karşı davacı bankanın, sahte kredi kartlarına pos cihazının onay vermesini engelleyici sistem kurmaması nedeniyle asli olarak kusurlu olmasına karşılık, davacı-karşı davalı üye işyeri sahibi Osman'ın dahi, kart hamili müşterilere kimlik sorması ve imza karşılaştırması yapması gerekirken, bunu yapmadığı için müterafik kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla, kusurun tamamını bankaya yükleyen bilirkişinin bu görüşünde isabet bulunmamaktadır.
Bu durumda, asıl davadaki 3.000.000.000 lira ile karşı davadaki 1.800.000.000 liralık istemlere ilişkin bu davaların, tarafların belirlenecek kusur oranları çerçevesinde sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme sonucu bu istemlere ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, asıl ve karşı dava verilen hükümlerin davalı-karşı davacı banka yararına bozulması gerekmiştir.
3- Karşı davadaki 958.876.800 liralık isteme ilişkin temyize gelince, bu isteme ilişkin dayanılan maddi vakıa farklı olup, iddia ve savunma irdelenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, diğer istemlere ilişkin sonuçta aynı gerekçe ile bu istemin de karara bağlanması, diğer anlatımla bu isteme ilişkin olarak karar yerinde bir gerekçe ve tartışmaya açıkça yer verilmemesi nedeniyle, karşı davada bu isteme ilişkin verilen hükmün de karşı davacı banka yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve karşı davada verilen hükümlerin davalı-karşı davacı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy