(556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 3.7.2002 tarih ve 2001/543-2002/423 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Enstitü vekili ile davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin İsveç tabiiyetinde olup, dünyaca tanınmış olduğunu, ünvanında yer alan kelimelerin kısaltılmışı olan SAAB ibaresi ile tanınıp bilindiğini, Türkiye'de tescilli iki adet markalarının bulunduğunu, davalı şirketin SAAB markasının adına tescili için davalı Patent Enstitüsüne müracaat ettiğini, yapılan itirazın markalar dairesince reddedildiğini, bu karara itirazında Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini ileri sürerek, tanınmış olmaları nedeniyle red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Patent Enstitüsü vekili, eşyaların farklı sınıflarda bulunduğunu, davacının tanınmışlığı ile ilgili karar bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, farklı sınıfta bulunduklarını, iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirketin 1937 yılında kurulup, markasının 87 ülkede tescilli olduğu, 556 S.K.H.K.ye göre tanınmış sayılacağı, bu nedenle aynı markanın farklı sınıftaki mallar için dahi tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı Enstitü vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Enstitü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Enstitü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden her iki davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 20.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy