(5846 S. K. m. 68, 70) (818 S. K. m. 49) (4721 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.10.2002 tarih ve 2001/872 - 2002/668 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait tablonun mülkiyetinin davalıya devredilmekle birlikte telif haklarının davacı üzerinde bırakıldığını, davalının 1999 yılı reklam takviminde izinsiz olarak bu tablonun resmini basarak kullandığını, (24.04.2002 tarihli oturumda alınan beyanında 2001 yılı takvimde kullanıldığını), müvekkiline ait umuma arz yetkisi, çoğaltma hakkı ve yayma hakkının ihlal edileceğini ileri sürerek, şimdilik 5846 sayılı FSEK.nun 68/1 inci maddesi gereğince mali haklar için 3 kat olarak toplam 1.500.000.000.- lira, aynı Kanun'un 70/1 inci maddesi gereğince manevi haklar için şimdilik 500.000.000.- lira, BK.nun 49 uncu ve MK.nun 23/a maddeleri gereğince 100.000.000.- lira manevi tazminat olmak üzere toplam 2.100.000.000.- liranın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini, hüküm ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, tablonun davacı vekilinin duruşmada alınan beyanı doğrultusunda, 01.01.2001 tarihinde yayınlanan takvimde kullanıldığının kabulü gerektiği, mülkiyet haklarının devrinin fikri hakların devrini içermediği, bunun aksinin kanıtlanmadığı, reklam için kullanılmakla ticari amacın gerçekleştiği gerekçeleriyle, mali haklar yüzünden davanın kabulüne, manevi haklar yönünden kısmen kabulüne, diğer istemin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.05.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy