(6762 S. K. m. 1325, 1326, 1327)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.11.2000 tarih ve 1999/6-2000/480 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 4.12.2001 günde davacı avukatı Kamuran Özbaş ile davalı avukatı Levent Koçer gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin oğlu Murat Ç'ın davalı şirkete Alman Markı'na endeksli ve % 95 Kâr Paylı Emeklilik Sigortası yaptırdığını, Murat'ın 28.6.1998 tarihinde kaza sonucu boğularak vefat ettiğini, ancak, davalının sigorta poliçesinde lehtar olarak gösterilen davacıya sigorta tazminatını ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek, ödenen prim gün sayısı oranına göre 3.307.500.000-lira ile 163.370.457-lira iştira ve kâr payı alacağının reeskont oranında temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalının 3 yılı aşan prim ödemesinden sonra prim taksitlerini Ekim 1997 tarihinden itibaren ödememesi nedeniyle sigortanın tenzili durumuna düştüğünü, vefat tazminatının ortadan kalktığını, sadece birikim ve kâr payı olarak 163.370.457-lira istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunma toplanan delillere bilirkişi raporuna nazaran, sigortalı Murat ile davalı arasında 5.1.1991 başlangıç 5.1.2002 bitim tarihli aylık 25 DM tutarlı ve % 95 kâr paylı hayat sigorta poliçesi düzenlendiği, kaza ile ölüm halinde 25.000-DM ödemenin taahhüt edildiği, sigortalının 28.6.1998 tarihinde kaza ile vefat ettiği, sigorta primlerinin Haziran 1997 tarihine kadar düzenli ödenmiş olup, Ekim-Kasım-Aralık primlerinin de bilahare gecikmeli olarak çekincesiz tahsil edildiği, TTK'nun 1325/3 ncü maddesine göre 3 yıllık ödemeden sonraki eksik prim ödemelerinde poliçenin iptalinin söz konusu olmayıp, prim ödemesinden muaf sigorta haline dönüşeceği ve bu durumda TTK'nun 1326 nci maddesine göre oranlama yapılması gerektiği, sigortalının sağlığında TTK'nun 1327.nci maddesindeki hakları kullanmamış olup, ödenmesi gereken 90 aylık prim yerine 81 aylık prim ödendiğinden 25.000-DM'nin % 90'ı olan 22.500-DM sigorta tazminatının ödenmesi gerektiği, 163.370.457-lira kâr payı emanet prim tutarı ve iştira bedelinin davalının kabulünde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 3.470.870.457-liranın 13.7.1998 tarihinden yürütülecek reeskont oranındaki temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİNE karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davalı tarafından düzenlenen " % 95 Kâr Paylı Merkez Emeklilik Sigorta Poliçesi'nin "AÇIKLAMA" kısmında; "01 Ocak tarihindeki TC. Merkez Bankasındaki efektif satış kuruna endekslenmiştir" hükmü getirilmiş olup, mahkemece bu düzenleme dikkate alınarak 01 Ocak 1998 tarihindeki döviz değeri dikkate alınmak gerekirken, sigortalının ölüm tarihindeki DM kur değerinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazların REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 250.000.000-lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.3.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy