(818 S. K. m. 41, 44) (3167 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 30.11.2001 tarih ve 2001/485-982 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu 2.700.000.000 TL. meblağlı iki adet çekin davalı bankaca hayali bir şirket hesabına verilen çekler olduğunun anlaşıldığını, gerekli özen ve araştırmayı yapmayan davalının zarardan sorumlu olduğunu, diğer keşideci ve cirantalardan da tahsil imkanının bulunmadığını ileri sürerek, bu meblağın çek keşide tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının diğer hukuki yolları tüketmeden müvekkiline başvuramayacağını, kusurun, gerekli araştırmayı yapmayan ve çeki kabul eden davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin 12.04.2001 tarihli ilamına dayanılarak, davalı bankanın gerekli araştırmayı yapmadan ticaret sicil kaydı olmayan şirket adına hesap açıp çek karnesi düzenlendiğinden, davacının da çeki kabul ederken ciro eden kişinin ekonomik durumu ve ödeme ehliyetini araştırıp basiretli bir tacir gibi davranmadığından %50 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle 1.350.000.000 TL. nin, 750.000.000 TL. için 30.09.1998, 600.000.000 TL. için 10.10.1998 tarihinden geçerli olmak üzere TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 54.670.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy